Ze staan er bol van, de vrouwenbladen. Bol van de “Ontdek wat voor bikini-type je bent”, “Hoe trouw ben jij?” en “Ben je eigenlijk wel een goede vriendin?” testjes. Ze geven je antwoord op de belangrijkste levensvragen. En daarvoor hoef je alleen maar een paar simpele meerkeuzevragen te beantwoorden.

De vragen, die stellen nooit wat voor. En de uitkomsten, die slaan doorgaans ook helemaal nergens op. Toch kan ik het niet laten om bij het zien van die pagina’s vol vragen verrukt op zoek te gaan naar een pen. Ik geef het toe. I’m a sucker for testjes..

..van een jaar of 10? Tenminste, dat schat ik. Zeker weten doe ik het niet meer. De foto hiernaast is gemaakt ergens in Brabant, toen ik op ‘vakantie’ ging bij mijn jeugdvriendinnetje Andrea. Ik woonde inmiddels in Sittard en zij nog in ons durpke Goirle. Ik vond deze foto vorige week, toen ik mijn kast aan het uitmesten was, op zoek naar mijn verdwenen ID-kaart. Al zoekende stuitte ik op nog een hele hoop ander leuk beeldmateriaal. Stiekem heb ik in de loop van de jaren in verschillende enveloppes honderden foto’s verzameld. Niet ingeplakt, maar wel bewaard. En omdat het altijd leuk is om te lachen om andermans schattige jeugdfoto’s, hierbij een kleine selectie…

Op mijn twaalfde zat ik al dagelijks urenlang op internet. Ik chatte op de TMF Chat, verklaarde mijn eerste vriendje de liefde via ICQ en gebruik al sinds jaar en dag MSN. Vanaf mijn veertiende liep ik rond met een telefoon. Een heuse Swing, waar maar liefst twintig berichtjes in opgeslagen konden worden. Ik ben opgegroeid met sms’jes, chatten en surfen. Ik wacht niet op de trein, ik w8 ff. Ik Twitter, Hyve, Facebook en LinkedIn. Ik ben verdorie een kind van de internetgeneratie! Dus toen mijn 12-jarige zusje laatst de letters NWTV met drie grote vraagtekens erachter typte, schrok ik behoorlijk.. Want wat de -piep- betekent NWTV?

Op tweede paasdag zijn traditiegetrouw, naast de meubelzaken ook alle doe-het-zelvers geopend. De Praxis gaf zelfs 10% paaskorting op het hele assortiment! Dan kun je dus op je groene vingers natellen dat ik niet in mijn uppie thuisblijf.

Kom maar op met je zakken potgrond, kekke bonsaiboompjes en schitterende hortensia’s! Ik verkies de alombekende reclameslogan ‘kerstboom, nee KEREL eruit, kamerplant erin’ tot beste advies na een relatiebreuk. Want wat doen planten met je? Juist! Ze maken je heppie!

Een relatie beëindigen is niet zomaar iets. Zeker niet als je elkaar nog steeds fantastisch, leuk, lief en sexy vindt. Je verwijdert stukje bij beetje de man, waar je jaren lief & leef mee deelde, uit je lijf, je hoofd, je hart, je huis en je leven. Ik vind het vreselijk moeilijk. Ik huil bij elke verdwaalde schone mannensok, die ik netjes opvouw en in een plastic zak diep weg in mijn kast stop.

Ik snotter als ik de eerste foto van ons samen voorzichtig van de muur haal of als ik het beddengoed (waar zijn geur nog inhangt) in de wasmachine stop, omdat het nu toch echt begint te stinken…

“Het komt wel goed.” “Tijd heelt alle wonden.” “Het is beter zo.” Zodra de breuk definitief is, slingert iedereen zulke adviezen om je oren. Goedbedoeld natuurlijk. Helemaal waar ook. Maar eigenlijk helpt het niets. Want dat het op den duur beter wordt, weet je zelf ook. De vraag is hoe je het leven tot die tijd moet doorkomen…

Goedbedoelde steuntjes in de rug werken dus vaak op je zenuwen. Ze vergroten je frustratie en geven je een onbegrepen gevoel. Ook ik maak me schuldig aan het kalmeren van een verdrietig persoon met logische argumenten. “Kop op, meid. Je bent nog jong! Er zwemmen zoveel vissen in de zee.” Waarom doen we dat eigenlijk?

Ik heb eigenlijk geen verstand van mode. Maar ik ben er, net als (bijna) elk ander willekeurig meisje, wel hartstikke dol op! Ooit trad ik als shopaholic op in een pilotaflevering van de Nederlandse dr. Phil (en nee, daar heb ik helaas geen beelden van). Tegenwoordig heb ik mijn verslaving een stuk beter in de hand.

Toch kan ik het bijna niet laten om elke week even mijn favoriete winkels af te struinen op zoek naar mooie kledingstukken die mijn vrouwelijke rondingen accentueren en buikje verbloemen. Met de lente in aantocht vond ik het hoog tijd mijn favoriete ‘trends’ van dit seizoen met jullie te delen. Here we go..!

Het is nog even afwachten, maar als we de weerberichten mogen geloven wordt het eind deze week eindelijk voorjaar! En dat werd hoog tijd. Na één van de witste winters ooit, snakken we massaal naar de eerste zonnestraaltjes. Want de lente ontluikt niet alleen in de natuur, maar ook in onszelf!

Zondag begint ze officieel, de lente. Maar omdat ik niet kon wachten, heb ik het voorjaar alvast in huis gehaald! Kaarsjes, bloemen, plantjes en een paasboom! Het resultaat? Ontzettend gezellig en enorm goed voor mijn humeur!

Ik vind kinderen best leuk. Als ze niet janken of jengelen, schreeuwen of gillen. Als ze niet krijsen omdat ze in hun twee minuten geleden verschoonde luier gepoept hebben. Als ze niet honderd keer met hun tennisbal tegen je ramen aan slaan. Als ze niet voor de zoveelste keer slaande ruzie hebben met hun broertje of vechten met de overbuurjongen.

Als ze niet je mooiste jurk verpesten met je beste lippenstift, 50 euro jatten uit je portemonnee, veel te veel alcohol drinken en door de heren plisie thuisgebracht worden of nog erger.. op hun 14e zwanger worden van hun eerste vriendje. Heus. Als ze dat allemaal niet doen, vind ik ze best tof…

Gisteren was het internationale vrouwendag. En heren, voor u begint te steigeren en vraagt wanneer het dan internationale mannendag is, deze dag is in het leven geroepen om de eerste vrouwenstaking te herdenken. Het begin van gelijke rechten, de vrouwenemancipatie.

Het is dus niet zo’n dag waarop alle vrouwen in het zonnetje gezet moeten worden (want dat is in feite elke dag het geval). Maar het mag natuurlijk wel. Dus toen ik gisteren van een vriend een flesje wijn kreeg, was mijn (vrouwen)dag meteen helemaal goed!