Writeaholic.nl

Zoals dat inmiddels gebruikelijk is in weblogland, sluit ook ik 2009 af met een jaaroverzicht.  Een dagje of twee te laat, maar hey, ik had het gewoon te druk met feesten! Een beter excuus is er niet…

Januari
In januari genoot ik samen met Sander van de eerste sneeuwvlokken van het jaar, stond ik voor de allereerste keer in mijn leven op het ijs (met schaatsen!) en raakte ook ik volledig in de ban van de Albert Heijn voetbalplaatjes. Ik was dolblij toen ik eindelijk Danny Koevermans had!

Februari
Minstens net zo blij was ik in februari toen ik hem in levende lijve ontmoette. Lekker gewoon was-ie. En dat mag ik wel. In Februari stortte ik me natuurlijk ook weer vol overgave in het carnavalsgedruis. Samen met mijn zusje vierde ik het kindercarnaval in Sittard en samen met Sander (en vele vrienden) ging ik een weekend later in Dutch Style los in Heerlen. In februari begon ik daarnaast aan mijn eerste echte baan als communicatie coach bij E.ON!

Maart, April & Mei
In Maart ontdekte ik Twitter. Verder gebeurde er bar weinig. Maar in april des te meer! 2 april hoorde ik namelijk dat ik eindelijk was ingeloot voor een appartementje! Na een hoop schuur- en schilderwerk (en tig bezoekjes aan de IKEA) was ‘t dan eindelijk zo ver. Half Mei trok ik in mijn eerste eigen appartement, alwaar ik inmiddels alweer bijna 8 maanden zeer gelukkig woon.

Juni en Juli
In de maanden Juni en Juli ontdekte ik het quizzen. Dankzij het wekelijkse quizzen bij Cafe Playerz ontstond een hechte groep vrienden, die ik voor geen goud meer kwijt zou willen. In juli ging ik met Sander een heerlijk nachtje weg naar Scheveningen, waar we genoten van het herfstachtige weer en vermaak en lekker eten bij Crazy Piano’s.

Augustus
In Augustus vertrokken Sander en ik voor een ontspannen weekje weg naar het Belgische Blankenberge, gewapend met de caravan en onze fietsen. We bezochten onder andere het mooie Brugge en genoten van elkaar op het Belgische strand. Inmiddels fan van Belgie, bezocht ik in Augustus ook het bruisende Brussel met Robert.

September, Oktober en November
In September werd mijn geliefde paarse oma fiets op klaarlichte dag gejat bij de Albert Heijn, terwijl ik slechts 10 minuten binnen was geweest. In Oktober twijfelde ik even of ik wel moest blijven bloggen, maar gelukkig besloot ik al gauw dat webloggen toch echt wel mijn ‘ding’ is. In November waren Sander en ik alweer 2 jaar bij elkaar en gingen we een nachtje naar Zandvoort om dat te vieren. We sloten November feestelijk af met een Sinterklaasspel, compleet met echte Sinterklaas.

December
En toen was het December. De geweldigste maand van het jaar. Natuurlijk begon December met mijn 24ste verjaardag.  Daarop volgde een nieuwe tijdelijke URL en lay, die uitdrukking gaven aan mijn kerstverslaving. Ik startte een verzameling kerstboomfoto’s en sneeuwfoto’s. Kerst vierde ik met familie (zoals dat hoort) en Oud & Nieuw met een Oud & Nieuw Galaquizfeestje in mijn mooie appartementje. We sloten 2009 knallend af met een supergezellige quiz, mooie foto’s, (te) veel glazen champagne, (te) weinig oliebollen en prachtig vuurwerk.

2009 was een geweldig jaar. Ik heb hechte vriendschappen gesloten, van mijn relatie met Sander genoten en geweldige dingen meegemaakt. Maar als ik 1 ding zeker weet, dan is het wel dat 2010 het afgelopen jaar zeker gaat overtreffen! Happy 2010!

Nederland is in de ban van de sneeuw. Op sommige plekken in het Noorden ligt zelfs een pak van 15 centimeter! En ook vandaag blijft de sneeuw maar vallen. In het Noorden. In het Oosten. En zelfs in het Westen!

Maar, u raadt het al, het Zuiden wordt weer eens achtergesteld. Hier in het anders zo gezellige Brabant ligt niets dan een laagje dunne poedersuiker. Misschien komt er later vandaag nog een laagje bij, maar ik betwijfel het…

En dus, lieve mensen, vraag ik jullie vriendelijk om een foto te maken van jullie besneeuwde achtertuinen, voortuinen, auto’s, fietsen, sneeuwpoppen of uitzichten, zodat je ons  verdrietige (bijna) sneeuwloze Zuid-Nederlanders deelgenoot kunt maken van het feest dat men sneeuwpret noemt. Delen past toch prima in de Kerstgedachte?

Kom maar op met die sneeuwfoto’s!

Witte daken, witte bomen, witte velden, witte straten. Er is natuurlijk niets mooier, romantischer en perfecter dan een witte Kerst. Maar al die sneeuw zorgt ook voor een hoop ellende. Glijers op straat, verkeersongelukken, treinen die niet rijden en ga zo nog maar even door. De hamvraag van vandaag: Are you dreaming of a white christmas?

Elke dag komt er weer een Christmaholic bij. Langzaam maar zeker komen we met z’n allen in de kerststemming. Vaak door schrijven van kerstkaarten, maar meestal door het opzetten van een boom en het versieren van onze huisjes. Hier en daar verschijnen al foto’s van kerstbomen en met kerstversiering volgehangen woonkamers op het internet. En jij? Heb jij al de kerstboom al staan? Heb jij de kerststal al opgezet? Ja? Nou, dan wil ik een foto!

De komende weken wil ik zoveel mogelijk foto’s van kerstbomen (en -versiering) verzamelen! Dus heb jij een boom om trots op te zijn of een raam dat niet te missen is? Reageer dan met een linkje naar de foto en/of mail de foto even door. Dan zet ik hem hieronder bij de rest! Alle kerstballen verzamelen!!

Met dank aan Marieke, Charlotte, Jeroen, Jeroen & Marloes, Carola, Nina, Saskia, Danielle, Mary, Marja, Arvid, Nout, Saar, Anke, Ze.nl, Willem, Lars, Roelfina, Sanne, Marcella, Yvette en Eva.

Er zijn zoveel verschillende soorten. Nordmann, ruimtebesparend, ondergesneeuwd. Ik zie door de kerstballen de boom niet meer… Wat is jouw favo type boom?

Begin november verandert deze writeaholic steevast in een christmaholic. Na drie posts over Kerstmis en een uitgebreid verslag (inclusief foto’s) van het versieren van mijn flatje op twitter kon het eigenlijk niet meer uitblijven; een kerstlayout. Helemaal in de spirit van de tijd. En omdat ik (als Christmaholic) een kerstlay bij lange na niet genoeg vond, schrijf ik gedurende de komende maand geheel in stijl op christmaholic.nl.

En dus, Christmaholics, is het hoog tijd om u te vereenigen op dit blog en uw vreugde met elkander te delen. Want is December niet de maand der maanden en Kerst niet het feest der feesten? Zijn kerstbomen, -lichtjes en -ballen, kaarsjes, stalletjes en met glitter oversneeuwde rendiertjes niet de mooiste versieringen op aard’? Juist. Daar is geen ontkennend antwoord op mogelijk. En dus zeg ik tegen alle Kerstminnenden: nog slechts 17 nachtjes slapen en dan is het Kerstmis!

Check mijn Kerstfoto’s @Flickr. En bij deze alvast een sneakpiek van het topje van mijn ijsberg kerstboom…

Het is weer december! Ho ho hoera! En hoe kun je het begin van de leukste maand van het jaar beter vieren dan met het schrijven van kerstkaarten en het luisteren naar kerstmuziek??

Ik zou het niet weten. En dus heb ik vanmorgen het stof van de decemberzegels geblazen, het plastic van de kaarten getrokken, een groepssms gestuurd naar al mijn vrienden (ik moet die adressen toch echt eens gaan opslaan) en ben ik aan de slag gegaan. Terwijl kerstkaart 25 in de envelop verdwijnt en met een *plak* en een *lik* bezegeld wordt, droom ik weg bij de jazzy stem van Michael Bublé en natuurlijk bij de heerlijke melodie van ‘Driving home for Christmas’.

Ja ik ben al in de kerststemming, zoals dat een ware Christmaholic behoort. Geen surprises dit jaar, het Sinterklaasspel inclusief Harold als Sinterklaas is alweer achter de rug en mijn zusje gelooft inmiddels ook niet meer. Sinterklaasavond breng ik dit jaar daarom voor het eerst in mijn bijna 24-jarige leven niet door met pakjes, ellenlange gedichten en pepernoten, maar met  het opzetten van mijn eerste eigen kerstboom, het ophangen van de christmasstockings en het versieren van de rest van mijn huis. Go Santa!

En oh, voor ik het vergeet. Ik ben donderdag ook nog effe jarig !

Mijn haar is eigenlijk nooit lang dezelfde kleur. Ik ga van roodachtig naar lichtbruin via donkerbruin om vervolgens weer voor blond te kiezen. De afgelopen maanden was ik blond. Blonder dan ik ooit geweest was, zelfs. Ik vond het mooi. Men vond het mooi. Maar nu de winter inzet (en ik te weinig geld heb voor de 6-wekelijkse uitgroeibehandeling bij de kapper) besloot ik toch weer voor een donkerdere look te gaan.

Nu moet je weten dat ik steeds als ik mijn haren donkerder verf enorm veel spijt heb. De eerste week ben ik depri, voel ik me spookachtig wit. Ga ik 3 keer onder de zonnebank om het effect wat te verminderen. De tweede week begin ik langzaam te wennen, begin ik me weer mooi te voelen en sexy. En de derde week (als de uitgroei alweer verschijnt) is ‘t goed. Nu vraag je je wellicht af; waarom doe je ‘t dan? Waarom verf je je haar dan steeds weer donker?

En daar heb ik het antwoord zelf eigenlijk ook niet op. Maar ik heb besloten om het mezelf dit keer wat makkelijker te maken. Om mezelf een beetje psychologische misleiding te gunnen. Hoe? Met een before-and-after. Zoals ze dat in die make-over programma’s ook altijd doen. Dat is één grote maskerade. De before is altijd flets van kleur en het model staart make-uploos, met futloos haar en een grimmige gezichtsuitdrukking de camera in. De after is altijd mooi belicht. Het model lacht vrolijk, is mooi opgemaakt, draagt leuke accessoires en d’r haar is door een tien man sterke kappersformatie in model gebracht…

Nou heb ik helaas geen tien man sterke kappersformatie tot m’n beschikking. Slechts een haarborstel, een fohn en wat haarspray. Maar, het verschil is duidelijk zichtbaar. Nieuwsgierig?

Klik hier en lees meer »

Het is weer November! Hoera! Want als het November is, dan is het alweer bijna December. En als het December is, dan is het alweer bijna zover. Jaja, Kerstmis komt eraan!

Het is een klein productiefoutje, een aangeboren afwijking. Ik weet ‘t. Maar ik kan er niets aan doen. Ik ben gewoon helemaal hotel-de-botel-verzot op Kerstmis. En dan met name op de sfeer. De huiselijke gezelligheid. Warme haardvuren, grote sokken, rijen met lichtjes, kaarsjes, kerstballen, groen en rood en wit en zilver. Metershoge bomen vol versiersels, kadootjes, kerstmarkten, kerststalletjes, gluhwein, sjiek gedekte tafels en ga zo maar door. Als ik er alleen maar aan denk, krijg ik alweer kriebels in mijn buik.

De afgelopen jaren heeft de kerst-addict in mij zich redelijk koest gehouden. Geen kerstboom. Geen raamdecoratie. Niks. Maar die tijd is voorbij. Want nu ik eindelijk een eigen appartementje heb (lees: plek voor een kerstboom, kerstkransen, lichtslingers, guirlandes, een kerststalletje, kerststukjes etc.) hoef ik me niet langer in te houden. Ik google me gek op kerstdecoratie en wacht met smart op de kerstedities van alle decoratiemagazines. Ik weet al precies welke kleuren en welke stijl ik wil. En als ik een deco-winkel zie met minimaal 1 verloren kerstbal in de etalage, dan moet ik gewoon naar binnen.

Ik heb me nog kunnen inhouden. Zelfs voor een kerstfreak als mezelf is Oktober net ietsje te vroeg voor kerstinkopen. Nouja *kuch*, op die paar kerstballen en -kaarsen na dan (die waren zo goedkoop, ik kon ze gewoon niet laten liggen). Maarrrrrrr *spanningsopbouwend muziekje* het is alweer November! En half November beginnen de kerstmarkten en de kerstbeurzen en komen de kersttijdschriften uit. Half November worden de straten volgehangen met lichtjes en begint Sky Radio al voorzichtig met een kerstliedje hier en daar. Half November duurt nog twee weken. Twee hele lange, zware weken. En dan? Dan ga ik los. En hoe!

PS. Is het erg not done om met Sinterklaas al een boompje op te hebben staan?

Nederlanders hebben tegenwoordig geen hobby’s meer. Geen interesses, geen passies, geen talenten. We hebben geen kwaliteiten meer, geen competenties of specialiteiten.

Neen.
Niks van dat alles.

Het enige wat wij Hollanders tegenwoordig nog hebben, is een ‘ding’. Of, als we geluk hebben, meerdere ‘dingen’. Zet een willekeurig tv-programma op (bijvoorbeeld So you think you can dance), en de ‘dingen’ worden je om je oren geslingerd.“Ja weet je, dansen / schrijven / zingen / bloggen / koken / fiereljeppen-met-een-banaan-tussen-mijn-billen is gewoon echt mijn ding”. Of wat dacht je van de gouwe ouwe ‘doe je ding!’? We wonnen er het songfestival in 1975 mee. Paulien Cornelisse schreef er een werkelijk briljant boek over. En dat is eigenlijk best wel logisch, als je bedenkt dat een ‘ding’ al lang geen doodgewoon voorwerp meer is.

Het nieuwe ‘ding’ is je nieuwste favoriete bezigheid. “Sinds ik die digitale spiegelreflex camera heb, is fotograferen eigenlijk best wel mijn ding geworden.” Als je schoonouders voor het eerst komen eten, dan is dat niet spannend of heftig, of eng. Dan is dat best wel een ‘ding’. En natuurlijk is een ‘ding’ ook iets heel geheimzinnigs, waarvan alleen insiders de betekenis weten. “Ik moet dat ene ding voor Pieter nog opknappen, weet je wel?”.

Conclusie? Het nieuwe ‘ding’ is het toppunt van luiheid. Het toppunt van creatieveloosheid. Ideaal voor wie geen zin heeft om zich duidelijk uit te drukken, voor wie geen moeite wil doen om het juiste woord te vinden. Het ‘ding’ heeft een (diepere) betekenis of een emotionele lading naar keuze. En dat vind ik wel  zó onduidelijk (en niet te vergeten irritant!) dat ik er zelf bijna een dinges van zou worden.

En dus vraag ik me af. Hoe lang zal het nog duren voordat de beschrijving in de Dikke Van Dale er zo uit komt te zien:

ding het; o -en; -etje 1 voorwerp, zaak 2 gebeurtenis: de ~en die komen en gaan 3 klein kind, meisje: wat een pienter ~4 eigenschap, talent of hobby of iets anders naar keuze: dansen is (zeg maar) echt mijn ~