Over aanhef en afsluiting

Ik heb iets met aanheffen (of zijn het aanheven?) en afsluitingen. Ik weet nooit hoe ik een mailtje of brief moet beginnen en al helemaal niet hoe ik hem moet afsluiten. Ik hecht (te) veel waarde aan de afsluiting onder een bericht van iemand anders. Als ik ineens geen kusje meer onder een sms’je van mijn vriend zie staan, dan vraag ik me meteen af of hij een ander heeft. Als mijn manager eerst ‘groeten’ onder haar mails zet en daarna groetjes, dan vind ik dat een positieve ontwikkeling. En mensen die altijd ‘groeten’ blijven zeggen, terwijl ze je persoonlijk kennen, vind ik maar raar en afstandelijk…

“Onvriendelijke groeten”

Steeds als ik een brief of mail tik, twijfel ik het langst over de afsluiting. Geen afsluiting is in elk geval geen optie. Mensen die een mail ondertekenen met alleen een naam, vind ik stom. Alsof er geen greintje vriendelijkheid vanaf kan. Vriendelijke groet vind ik zuinig, alsof je de ontvanger echt maar 1 groet wenst. En eigenlijk is heel dat ‘vriendelijke groeten’ op zich al onzin. Alsof gewone groeten onvriendelijk zijn. Het zelfde geldt voor de hartelijke groeten, die misschien als doel hebben extra te benadrukken hoe lief de groeten in kwestie wel niet bedoeld zijn, maar mijns inziens de spreekwoordelijke plank volledig misslaan. De volgende keer dat ik een gewone groet van je krijg, ben ik op mijn pik getrapt.

Groeten als afsluiting
De andere opties zijn eveneens niks. Groenten vind ik suf. Grtz klinkt hip maar is het niet. Gr klinkt alsof je boos bent. En waar ik al helemaal allergisch voor ben, zijn de ‘mediagroet’, de ‘inspirerende’ groet, de ‘digitale’ groet of iets van die strekking. Als ik zou mogen kiezen, zou ik berichten afsluiten met een originele, persoonlijke wens. Iets over geluk, succes, liefde, vriendschap, gezondheid ofzo. En als dat ook te afgezaagd wordt, gewoon een doei, dag of tot mails. Ook in formele stukken. Dat is een stuk logischer dan iemand groeten ter afscheid, bovendien.
Pin It