Relaties zijn vreemde dingen. Je bent samen. Tot op zekere hoogte. En opvattingen over die hoogte, verschillen. Per persoon, maar ook per moment. Het ene moment wil ik hoger dan hoog. Het andere moment neem ik genoegen met wat ik heb. Soms twijfel ik wel eens of het wel hoog genoeg is en of het ooit nog hoger wordt…
Wat is er nou echt belangrijk? Wat maakt een relatie een goede relatie, of uberhaupt een relatie?? Eerlijkheid, openheid, trouw?? Of intimiteit en verbondenheid?? Wanneer moet je tevreden zijn? Wanneer moet je meer willen? Is het erg om ontevreden te zijn als je het eigenlijk heel goed hebt samen? Is het erg om meer te willen als je ziet dat mensen om je heen dierbaren verliezen??
Dit weekend hebben twee mensen mij (ons) verteld dat we meer moeten genieten. Of in ieder geval, veel van elkaar moeten genieten. Een man die net zijn vrouw is verloren, met een hele emotionele lading, die me diep raakte dus, en een of andere zatte idioot in de kroeg…. Ik moest er toch over nadenken.. Ik wil genieten met volle teugen, maar het lijkt wel of het niet kan, of ik mezelf niet kan zijn, of ik op mn tenen moet lopen.. Ik doe zo mn best, maar is dat genoeg? Krijg ik er wat voor terug?
Soms raak ik in de knoop met mijn gevoelens en gedachten. Het lijkt zo gemeen om zo aan jezelf te denken en zo ontevreden te zijn, maar de vraag of het beter zou kunnen of moeten blijft hangen.. Soms..



Het klinkt misschien stom, maar het helpt om ook te genieten van de dingen zonder elkaar en dan juist ook weer meer van de dingen die je met elkaar doet. 🙂 Jullie zijn niet voor niks een leuk (blog)paar. Komt allemaal wel weer, niet te krampachtig, maar gewoon lekker jezelf blijven.
Waarom vind je iemand leuk, aardig, lief aantrekkelijk? Omdat hij/zij is zoals hij/zij is en jij dat accepteert (met alle plussen en een paar minnen). Als iemand zich anders gaat gedragen (tenen lopen , krampachtig doen om leuk aantrekklijk gevonden te worden) dan, tja dan… Genieten…. geniet van jezelf, dan geniet je ook van de ander en van het leven in de breeeeeeeeeeeeeeeeeeeedste zin des woords.
(amen)