Gisterenmiddag, 3 uur. Zoals elke dag checkte ik vier websites. Kansrijkhuren.nl, Woonbedrijf.nl, Marktplaats en Direct Wonen. Zoals elke dag reageerde ik op de vrijkomende woningen die enigszins binnen mijn budget lagen. Twee geschikte woningen, waar ik naar alle waarschijnlijkheid toch niet lang genoeg voor ingeschreven zou zijn, of niet voor ingeloot zou worden. Zoals gewoonlijk…

Dus ik baalde. Tot ik op Directwonen.nl een studio van 55m2 zag staan voor een prachtige, haast te mooie prijs. Te goed om waar te zijn. Maar ook te goed om te laten schieten. Meteen ging ik over tot actie. 35,00 eurootjes inschrijfgeld werden overgemaakt en ik was lid. Bizar genoeg stond de bezichtiging al over drie uur gepland. Zeven meiden kwamen de woning bezichtigen. En ik was er een van. Om half vijf vertrok ik van mijn werk, ging ik langs de vestiging om nog wat zaken te regelen en fietste vrijwel meteen door naar de woning.

Om tien voor zes belde ik aan. De deur ging open en.. mijn collegaatje K. deed de deur open! Haar studio was gewoon geweldig. 55m2 was het zeker niet, maar verder precies wat ik zocht. Ik vulde het interesseformulier in en K. stopte stiekem haar telefoonnummer in mijn zak. Ze zou een goed woordje voor me doen. Een half uur later hoorde ik dat ze mijn naam en die van een ander meisje hadden doorgegeven aan de verhuurder, als hun voorkeur. 50% kans dus! 50 hele procenten kans! De hele avond en nacht bedacht ik hoe ik de boel kon inrichten, welke meubeltjes ik zou gaan kopen, wat ik met de muren zou gaan doen..

Om twaalf uur vanmiddag ging de telefoon. Ik hoefde niet te wachten tot de makelaar zijn verhaaltje afgemaakt had, ik hoorde het al aan zijn stem. Want vrijdag de 13e zou vrijdag de 13e niet zijn als ik deze keer wel geluk zou hebben. Ik heb die mooie, prachtige, superperfecte studio niet gekregen. En, om met de woorden van een andere collega te spreken, dat is echt ronduit Fuckerdefuckerdefuck.